فصل سوم
وقتی احساس شرم می‌کنم
اندک‌اند احساسات انسانی که به اندازهٔ گناه و شرم دردناک و نیرومند باشند. هنگامی که این احساسات به اوج می‌رسند، خودمحکوم‌سازی، در طول روز ذهن انسان را می‌فرساید و شب‌ها به خواب‌هایش هجوم می‌آورد. آیا می‌توان از این آزار مداوم—که به‌سبب اشتباهات، شکست‌ها و گناهان‌مان بر ما تحمیل می‌شود—رهایی یافت؟
اگر اجازه دهید، احساسِ گناه شادیِ زندگی را از شما خواهد ربود. بی‌ایمانان برای خاموش کردن وجدانِ سرزنشگر خود، به هر راهی متوسل می‌شوند. برخی حتی با تکرار اعمال شریرانه، می‌کوشند وجدان خود را بسوزانند یا کر کنند.
اجازه دهید شما را با ده مرد گناهکار آشنا کند: ده برادر یوسف. همه دربارهٔ دوازده سبط اسرائیل شنیده‌اند؛ این ده نفر بعدها رهبران ده سبط از آن دوازده سبط شدند.
علت‌های ویرانگر
• علت شمارهٔ یک بسیاری از بیماری‌های روانی: گناه و شرم ناشی از آن.
• علت شمارهٔ یک بسیاری از خودکشی‌ها: گناه و شرمِ درمان‌نشده.
در کتاب پیدایش ۴۲:۱–۳ و ۱۴–۲۳ می‌خوانیم که برادران یوسف پس از سال‌ها با احساس گناه و شرم روبه‌رو شدند. به یاد دارید چه کردند؟ نزدیک بود یوسف را بکشند، اما در نهایت او را به‌عنوان برده فروختند و سپس پدرشان را فریب دادند تا باور کند حیوانی وحشی او را دریده است.
شاید در ظاهر «فقط یک دروغ» بود؛ اما همین ده مرد بیش از بیست سال، بارِ گناه و شرم آن را بر دوش کشیدند. آنان آنچه را کاشته بودند، درو کردند. گناه کاشتند و سال‌ها گناه و شرم برداشت کردند. ما نیز تفاوتی نداریم: اگر گناه بکاریم، گناه و شرم درو خواهیم کرد.
اصل کاشت و برداشت
در غلاطیان ۶:۷ آمده است:
«فریب مخورید؛ خدا استهزا نمی‌شود، زیرا آنچه انسان بکارد، همان را نیز درو خواهد کرد.»
این اصلی تغییرناپذیر است. اگر در سمت درست آن بایستید، برکت خواهید دید؛ اگر در سمت نادرست آن باشید، اندوه نصیب‌تان خواهد شد. امروز در حال درو کردنِ آن چیزی هستید که دیروز کاشته‌اید؛ و فردا آنچه امروز می‌کارید را درو خواهید کرد.
این اصل در همهٔ عرصه‌های زندگی صادق است:
• در مدرسه، مطالعه بکارید، نمرهٔ بهتر درو می‌کنید.
• در محل کار، سخت‌کوشی بکارید، احتمال ترفیع و پاداش درو می‌کنید.
• در ازدواج، محبت و گذشت بکارید، شادی درو می‌کنید.
• تنبلی بکارید، فقر درو می‌کنید.
• گناه بکارید، گناه و شرم درو می‌کنید.
• برای «خدا و من» وقت بکارید، برکت روحی و معنویت درو می‌کنید.
این آیه هم هشدار است و هم تشویق. «خدا استهزا نمی‌شود»؛ یعنی هیچ‌کس استثنا نیست.
بیداری وجدان
وقتی قحطی بزرگی به خاورمیانه آمد، ده پسر یعقوب برای خرید غذا به مصر رفتند، بی‌آنکه بدانند در برابر یوسف—حاکم مصر—ایستاده‌اند. در همان لحظه، وجدانشان بیدار شد. در پیدایش ۴۲:۲۱ می‌گویند:
«ما به‌راستی گناهکاریم.»
• وجدانشان بیدار شد.
• حافظه‌شان صحنهٔ گناه را به یاد آورد.
• عقلشان نتیجه گرفت: «از این‌رو این تنگی بر ما آمده است.»
گناه دفن نشده بود؛ فقط پنهان شده بود.
آیا شما نیز چنین احساسی را تجربه کرده‌اید؟ هر انسانی آن را می‌شناسد. تنها با شنیدن واژهٔ «گناه»، ذهن برخی فوراً به گذشته می‌رود. پرسش این است: آیا راهی برای رهایی وجود دارد؟
خبر خوش این است: لازم نیست بار گناه گذشته را تا ابد حمل کنید.
گناه و شرم چیست؟
• «گناه» سرپیچی از شریعت اخلاقی خداست. در اول یوحنا ۳:۴ آمده است: «گناه تجاوز از شریعت است.»
• «گناهکاری» وضعیت مقصر بودن است. در یعقوب ۲:۱۰ می‌خوانیم: اگر کسی در یک نقطه بلغزد، مجرم همه محسوب می‌شود.
• «شرم» احساس دردناک بی‌آبرویی و بی‌ارزشی است که از آگاهی به خطا سرچشمه می‌گیرد
منشأ گناه‌احساس‌شده
۱. از جانب خدا
همه در برابر خدا گناهکارند (رومیان ۳:۲۳. وجدان، داور درونی ماست که خدا آن را در وجودمان نهاده است. اما وجدان باید با کلام خدا تعلیم ببیند؛ وگرنه ممکن است بر اساس معیارهای نادرست قضاوت کند.
تنها خدا می‌تواند گناه را بردارد. هیچ فلسفه، مراقبه یا مشاوره‌ای بدون روبه‌رو شدن با خدا، گناه را پاک نمی‌کند. «خون عیسی مسیح همهٔ گناه را پاک می‌سازد .» (اول یوحنا ۱:۷)
۲. از خود ما
گاهی ما بارهایی بر دوش خود می‌گذاریم که خدا هرگز نگذاشته است:
• احساس گناه به‌سبب شکست
• احساس گناه به‌سبب اشتباهات گذشته
• احساس گناهی که در کودکی از سرزنش‌های مداوم آموخته‌ایم
۳. از شیطان
شیطان «اتهام‌زننده» است. او حتی پس از اعتراف و آمرزش، می‌کوشد شما را محکوم نگه دارد. اما روح‌القدس مشخص و هدفمند توبیخ می‌کند و به توبه و پاکی می‌رساند. در رومیان ۸:۳۳-۳۴ می‌خوانیم که اگر خدا تبرئه کند، هیچ‌کس نمی‌تواند محکوم سازد.
«به اندازهٔ دوری مشرق از مغرب، گناهان ما را از ما دور ساخته است.» (مزامیر ۱۰۳:۱۲)
نفرینِ گناه
اگر با گناه به‌درستی روبه‌رو نشویم، پیامدهایش همهٔ ابعاد زندگی را دربرمی‌گیرد:
• اضطراب، افسردگی، خشم
• خودتنبیهی و احساس بی‌ارزشی
• فرسودگی روحی «وقتی خاموش ماندم، استخوان‌هایم فرسوده شد.» (مزامیر ۳۲:۳)
• حتی آسیب‌های جسمی و روانی
درمان گناه
۱. با آن روبه‌رو شو. «آن که گناه خود را می‌پوشاند، کامیاب نخواهد شد.» (امثال ۲۸:۱۳)
۲. آن را نزد خدا اعتراف کن. (اول یوحنا ۱:۹)
۳. در صورت امکان جبران کن.
۴. آمرزش خدا را بپذیر
چند بار می‌بخشد؟ به همان اندازه که با صداقت نزد او بیایید—«هفتاد بار هفت» (متی ۲۱:۱۸)
پایانِ خوش
یوسف برادرانش را بخشید، و خدا از طریق همان داستان، خانواده و نسلِ مسیحا را حفظ کرد. گناه می‌تواند ازدواج، فرزندان، آینده و شادی شما را نابود کند—اما فیض خدا می‌تواند همه‌چیز را بازسازی کند.
در پایان: گناهت را به خدا بسپار. آن را در پای صلیب بگذار—و دیگر آن را برندار.
Comments