صلح در خاور میانه
- david99319
- Feb 12
- 2 min read
صلحی که با زور بهدست نمیآید
خاورمیانه زخمی است؛
نه فقط از جنگ، بلکه از دینی که به ابزار قدرت، اجبار و مرگ تبدیل شده است.
وقتی خدا بهانه میشود برای کشتن،
و ایمان با ترس و شمشیر تحمیل میگردد،
نتیجهاش چیزی جز نفرت، انتقام و چرخهی بیپایان خشونت نیست.
بنیادگرایی دینی—هر جا که باشد—
انسان را حذف میکند تا «ایدئولوژی» زنده بماند.
در این منطق، جان انسان ارزش ندارد،
و خشونت «مقدس» نامیده میشود.
اما عیسی مسیح درست در برابر این منطق ایستاد.
او هرگز ایمان را با زور تحمیل نکرد.
هرگز کسی را به نام خدا نکشت.
و هرگز پیروانش را به جنگ فرا نخواند.
برعکس، گفت:
«دشمنان خود را محبت نمایید
و برای آنان که به شما آزار میرسانند دعا کنید.»
(انجیل متی ۵:۴۴)
این سخن، نفیِ صریحِ بنیادگرایی است.
نه توجیه خشونت،
نه تقدیس خون،
بلکه شکستن منطق انتقام.
در حالی که نظامهای دینیِ خشونتمحور
با ترس، شریعتِ اجباری و مجازات انسانها را کنترل میکنند،
مسیح انسان را آزاد خطاب کرد.
او گفت:
«اگر کسی بخواهد از پی من آید…»
نه اگر مجبورش کنید.
(انجیل متی ۱۶:۲۴)
در جهانِ بنیادگرا،
زن، کودک، دگراندیش و منتقد قربانی میشود؛
اما در نگاه مسیح، هر انسان دارای کرامت است.
او گفت:
«سلامتی برای شما میگذارم؛
سلامتی خود را به شما میدهم،
نه آنچنان که جهان میدهد.»
(انجیل یوحنا ۱۴:۲۷)
این صلح،
صلحِ گورستان نیست،
صلحِ حاصلِ ترس نیست،
صلحِ تحمیلشده با اسلحه نیست.
این صلح،
ثمرهی محبت، بخشش و آشتی دل انسان با خداست.
عیسی حتی در برابر خشونت دینی ایستاد و فرمود:
«شمشیرت را در غلاف کن.»
(انجیل متی ۲۶:۵۲)
خاورمیانه بیش از هر زمان
به دینی نیاز دارد که جان ببخشد، نه جان بگیرد؛
آزاد کند، نه اسیر؛
شفا دهد، نه زخم تازه بزند.
و این همان دعوت مسیح است.
«نزد من آیید، ای تمامی زحمتکشان و گرانباران،
و من به شما آرامی خواهم بخشید.»
(انجیل متی ۱۱:۲۸)
صلح از اجبار نمیآید.
از محبت میآید.
و این، قلب پیام مسیح است.
Comments